دلم از بس شکسته طاقت هر غم رو داره
خودش واسه خودش یه شونه ی محکم رو داره
تو هم تنهاش بزار، باشه برو، عیبی نداره…!
خودش پیه همه درداشو به تنش میماله
تو هم مثل تبر زخمی بزن رو شاخه هام و
بگیر این زندگیمو و از نفسهامم هوامو
مگه بالاتر از رنگ سیاهی رنگی ام هست؟
دیگه خستم میخوام راحت ببارم غصه هامو
دلم قول داده بعد تو دیگه تنها بمونه
دیگه عاشق نشه این خطش و این هم نشونه
برو اما بدون اما بدون حتی یه دنیام
نمیتونه هواتو از سر من بپرونه
با اینکه هستی من رو به آتیش میکشونی
با اینکه میری و از خود نمیزاری نشونی
با اینکه از دلم دور میشی و با دیگرونی
ولی بازم نگاه آخرت یادم می مونه
با اینکه آرزوهامو تو دادی دست باد و
منو حتی یه بارم تو نیاوردی به یاد و
به قلبم زخم دلتنگی رو داری میدی کادو
دلم با خاطرات تو همیشه مهربونه
